Eksamenane er ferdige, så langt veit eg at eg har fått ein A og ein B! Eg ventar spent på dei andre to!

Imens har Fredrik komme med jolestjerner til meg, så Storesvarten har pynta opp litt.

Kven har yoshibarna ikledd nisselue i dag?

Snøen lar vente på seg, så Storesvarten gjer sitt for å laga jolestemning i heimen. Og sova, så klart.

Latsabb.

Eg laga alt med iPhone-en. Og no merkar eg kor lett det er å vingle mellom "vi" og "me" (dei små skal jo seia "me", eigentleg). Eg treng ein korrekturlesar.

Eg drodla litt på styremøtet i studentmållaget. Kos.

Frode Grytten er ein pervers odding som skriv gode bøker. Det nyaste tilskotet i denne spennande bibliografien heiter Saganatt og er ein trilogi om tre menn i Lund-slekta, men det er berre i den midtarste boka herr Lund er hovudperson, og sjølv da er boka mest satire av samfunnet og folka han møter.

Som vanleg inneheld boka satire av både Odda og Oslo, men nytt av året er litt svenskehumor også. Det er berre godt! Boka er mindre pervers enn vanleg, så mora mi sat heldigvis ikkje kaffien i halsen da eg gav ho boka til bursdagen hennar. Menmen.

Sjølvsagt må eg kommentere måten Frode Grytten skriv nynorsk på, men aller først det obligatoriske bildet av meg med boka framfor fjeset:

Skal ein plassere nynorsken til Grytten ein plass, må det bli mellom Ragnar Hovland og Are Kalvø, der Hovland skriv følgjerett, umarkert nynorsk heilt etter boka, mens Kalvø skriv dialektal og sterkt bokmålsprega nynorsk. Grytten hamnar ein plass i midten.

Men med unntak av litt absurdt ast-passiv-bruk på dei første sidene, står ikkje språket i vegen for lesinga, så dette er absolutt godkjent! Mange av formene han bruker, skal ut av rettskrivinga neste år (f.eks. glømme, fikk og herlig), så kanskje han berre bruker formene mens han kan (men eg tviler jo på at Grytten kjem til å rette seg etter den nye rettskrivinga).

Men er du ute etter ei god bok å gi nokon i julegåve, kanskje for å sniknynorskifisere bokhylla til ein venn eller slektning, så er Saganatt eit godt val. Sjølv ønskjer eg meg Stille natt av Ragnar Hovland til jul i år, så den kjem det ikkje noko kvitter om før i romjula. Men eg fekk med meg at bokmeldaren i Dag og Tid meinte det var den beste Hovland-boka. Så eg gler meg til den også.

Har du sett på Uti vår hage?

Kremtoppar og Mokkabønner må alltid stå hulter til bulter, og det gjer dei enno! Artig med det.

No sit eg på kontoret aleine og les gjennom denne vekas avis. Dette er ein jobb eg trivst veldig godt med, om nokon lurte. Eg får sitta fleire timar i veka og drive med nynorsk. Kva meir kan ein gut spørja om?